CONDOR A580-I
 
16-9-2018
Iets gemaakt dat ik al jaren wilde doen. De tassen van de 580 gaan altijd nogal uitzakken waardoor je niks kan vinden. Ik heb nu aluminium inserts gemaakt die het leer in model houden. Hardstikke praktisch.
 
9-9-2018
 
Voor veel geld gekochte originele tassen kwamen na een week binnen en moesten van het postkantoor gehaald worden. De douane vond dat er BTW over betaald moest worden. Niet druk over maken, gewoon doorgaan. We verdienen het ergens anders wel weer terug. Gelukkig bewaar ik nog wel eens wat en gelukkig zat daar nog een stuurspiegel bij van het originele merk en model. Das dan weer boffen. Als je op de foto tikt kom je op een fotopagina.Het enige lelijke aan de motor is eigenlijk de tank. De rest is prima in de lak alleen ken ik de kleur helemaal niet. Hij is een soort donkerblauw terwijl hij eigenlijk een soort zwart/grijs moet zijn. De vorige eigenaar heeft hem niet overgespoten. Gaan we nog uitzoeken.
 
4-9-2018
Ergens in 2003 heb ik al eens de geschiedenis en de onwikkeling van dit model beschreven en op internet gezet op de site van de Condorclub Holland. Dat heb ik even herzien en weer op deze site geplaatst. Tik maar op de plaat.
 
2-9-2018
 
Het ochtendzonnetje in de werkplaats. Vandaag kwam het grote nieuws uit Zwitserland: alle gegevens over de motor. Je hebt foto's gestuurd van je nieuwe A580, framenummer 194850. Dit is een type "Condor 50 A580", afgeleverd aan de KTA (KriegsTechnische Abteilung) in Bern op 24 november 1951. De prijs was Fr. 3800.-. Je hebt motor nummer 4850 en ook versnellingsbak 4850. Dit is erg goed, dit zijn nog steeds de originele onderdelen zoals ze zijn geweest toen de fiets Courfaivre verliet. Het getal 50 in het frame is niet het jaar van de productie, dit is het jaar waarin de Zwitserse regering de bestelling voor 570 motorfietsen heeft geplaatst. Deze serie werd geleverd vanaf Mei 1951 tot februari 1952. Dat maakt de motor bijna net zo oud als ik ben. Scheelt 1 jaar. Vind ik leuk.
 
1-9-2018
 
 
31-8-2018
Voorlopig laatste klus aan de 580: olie verversen. Ik gebruik al jaren gewone ongedoopte SAE 50 en geen moderne varianten daarvan. Een soort stroop zo dik. Is veelal gebruikelijk bij oude motoren. Dan blijven de pakkingen tenminste hun werk doen.

De 580 is met een ingebouwd oliefilter voorzien. Vijf M10 boutjes los en hoppa lag hij samen met twee liter olie in het opvangbakje. De olie was zwart als inkt en stonk een uur in de wind. Was dus al lang niet ververst. De versnellingsbakolie wel. Dat is gek. Maar goed, waarschijnlijk heeft hij niet meer gereden nadat die ververst was.

Bij het demonteren zag ik niet dat een veertje ook uit de motor viel en in de olie verdween. Braaf alles schoongemaakt met wasbenzine en compressor en weer gemonteerd. Bij het opruimen van de olie kwam ik het veertje tegen. Zucht. Alles weer uit elkaar en nu goed gemonteerd met veer. Die veer zit er alleen maar om het filter gemakkelijk naar buiten te laten vallen.
 
30-8-2018
Laatste vakantieweek dus vandaag maar even kilometers gemaakt met de 580. Moesten nieuwe banden op en alles nog eens goed nagelopen omdat er hier en daar wat los zat. Door aan een motor te sleutelen wordt het meer je eigen motor.

Nu heb ik de afgelopen jaren heel wat Russische en Chinese zijspannen gehad met boxermotoren. Daar moest bijna altijd wat met de remmen gebeuren om de hele zaak op tijd stil te krijgen. Zo niet met Condor. Dit is de achterrem en groot geoeg m een kleine familieauto tot stilstand te brengen. Alles degelijk en solide uitgevoerd. Het kantelmachanisme dat de remschoenen in de trommel drukt is zelfcentrerend gemaakt. Prachtige oplossing. De voeringen naderen hun einde maar deze gaan nog wel even mee. Zoveel rijd ik toch niet. Alles zo goed mogelijk schoon gemaakt maar niet te gek. Komt nog wel. Ik heb weinig motoren gehad waarbij het zo gemakkelijk is om het achterwiel uit te bouwen. Beide wielen zijn overigens uitwisselbaar.
 
De banden waren nog net goed van profiel maar erg oud en hadden droogtescheurtjes. Door het zijspangebruik waren ze ook afgeplat. Vind ik toch te link en niks voor een solomotor. Er zijn eigenlijk maar twee dingen waar ik niet veel op bezuinig en dat zijn remmen en banden.

Normale bandenmaat is 350 X 19 en die zaten er ook op. Wat groter vind ik mooier dus bestelde ik twee 400 X 19. Uiteindelijk begon ik te twijfelen en heb toch maar een 350 voor gedaan. Gelukkig maar want een 400 had niet goed tussen de spatbordsteunen gepast.

Achter wel een 400. Die heeft een iets grotere omtrek dus in principe loopt hij nu iets harder. Zal er niet echt wat van merken maar ach, tis het idee. Merk is MITAS uit Tjechië en niet de beste die er zijn maar voor een klassieke motor die amper de deur uitkomt en nog geen 90 km per uur haalt meer dan goed genoeg. Valt nog te melden dat ik ze zelf vervangen heb. Is een hele klus zo met de hand maar het uitgespaarde geld is in een balanceerapparaat gaan zitten. Kon ik dat ook zelf doen.
 
28-8-2018
Vanavond maar eens even alle loszittende bouten en moeren opgezocht en waar nodig aangedraaid. De aluminium kap die de ontsteking verbergt zat er scheef op en dat was nog even zoeken waarom. Maar is nu weer opgelost zodat er geen regenwater bij kan komen. De remlichtschakelaar deed zijn werk niet dus gekeken waar dat dan vandaan kwam. Die zat gewoon los maar om daar bij te komen moest de hele linkeruitlaat eraf en de schakelaar gedemonteerd worden. Was niet moeilijk maar twee tapeinden in de kop waren vastgeroest en braken los. Ook dat weer netjes gemaakt. Hele zaakje in elkaar en tijd om het remlicht uit te proberen. Blijkbaar ergens kortsluiting gemaakt want de accu deed helemaal niet meer. Die aan de lader en zien we morgen wel weer. Kan zijn dat ik een zekering over het hoofd heb gezien.

Hieronder nog wat platen van het boordgereedschap en diversen aan boord.
 
 
20-8-2018
Een motor met geschiedenis. Niets leuker dan die uit te pluizen. In mijn archief stond al een plaatje uit 2001. Weinig veranderd aan de motor sinds die tijd.

Hij werd in 1976 geďmporteerd samen met nog een andere van hetzelfde model. Die bleven al die tijd in de familie en bij dezelfde eigenaren. De importeur was de fa. R.L.J Europa BV in Herkenbosch. Ze kwamen van de dump in Thun.

Volgens de papieren werd deze motor op 9-8-1995 op kenteken gezet. Zijn bouwjaar moet 30-6-1953 zijn maar dat zoeken we nog uit. De andere 580 werd in 1977 op kenteken gezet. Hoe dat precies zit zoek ik nog uit want de eigenaar van de andere 580 is gelokalisserd.

Het zijspan is van Russische makelij. Een Dnepr bak. Herkenbaar aan het ontbreken van een achterklep. Voorlopig gaat het zijspan in de hoek omdat het huidige verkeer niet toestaat om daar veilig mee te rijden.
 
19-8-2018
 
De Condor A580-I is binnen. Zijn hele geschiedenis in Nederland is bekend want hij had sinds 1978 maar 1 eigenaar. Vreemd om een motor over te nemen die zolang van één iemand is geweest. Ik ga het hele verleden uitspitten en hier plaatsen als er wat leuks te melden is. Tik maar op de foto om naar de fotopagina te gaan.
 
10-08-2018
 
 
Tja, en dan koop je dus net een motortje om wat te doen te hebben, de Suzuki VX800, krijg je een oude liefde aangeboden. Volgende week kunnen we hem in ons sleutelhok verwachten. Een onverbeterlijke Condor A580-I met een Dnepr zijspan er aan.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

This site is designed and made by Ben van Helden copyright on all pages